Chiro Vosselaar vindt zijn ontstaan in de jeugdbeweging Hej Sint-Jozef. Deze beweging werd opgericht door de parochie van Heieinde Sint-Jozef in 1991 en was een afkorting van Heieindse Jongeren. De groepsleider in die tijd was Tom Lavrijsen. Het beginaantal leden schommelde ongeveer rond de 20. Er waren twee groepen: de mini's en de junio's. Er was (nog) niet echt sprake van een volledig uniform, wel hadden we het verplichte gele Hej-sjaaltje met de bijpassende dasknoop, en een Hej-trui. We hadden geen echte lokalen, maar mochten een lokaal in de kerk gebruiken om ons materiaal in op te slaan. Als speelplein mochten we het grasveld naast en achter de kerk gebruiken. Bij regen of slecht weer mochten we gratis gebruik maken van de lokalen in de parochiezaal van het Heieinde. We hebben dan ook altijd een goede relatie gehad met het Beheerscomité van de parochie op het Heiende. Het eerste kamp van tien dagen werd gehouden in Balen.

In januari 1993 kwam er een nieuwe leeftijdsgroep bij: de rakkers. We hadden nu drie groepen: de mini's (1ste lj - 3de lj), de rakkers (4de lj - 6de lj) en de junio's (1mb - 5mb). Dit was het bewijs van het groeiende aantal leden en van het succes van deze jeugdbeweging. Het tweede kamp vond plaats in Westende.

In het begin van het nieuwe werkjaar 1993-1994 werd Hej Sint-Jozef geleidelijk aan omgevormd tot een chirobeweging. Hierbij werd de naam van onze jeugdbeweging Hej-Chiro Sint-Jozef Vosselaar. De namen van de afdelingen veranderden ook mee. We kregen nu de speelclubs, de rakwi's en de keti’s/aspi’s. In die tijd was er nog geen aparte groep voor de tito’s omdat er geen leden waren van die leeftijdsgroep. Toch waren we in expansie met het aantal leden! Het chiro-uniform begon zijn intrede te doen. De Hej-trui werd stilaan geruild voor het blauwe chirokleedje voor de meisjes en het bruine korte shortje voor de jongens. Beiden droegen een beige hemd. Het kamp in 1994 vond plaats in Lommel, de eerste keer dat we naar Limburg trokken, maar dit zou in de toekomst nog vaak volgen ...

Het vierde bestaansjaar was een topjaar voor de chiro op vlak van lokalen. We kregen immers onze eigen lokalen!!!! Hier had het Beheerscomité voor gezorgd. We mochten de prefablokalen plaatsen op de grond van het Kerkfabriek. Van nu af ging het steeds verder bergop met de chiro met af en toe hier en daar wel een hobbel in de weg, maar dat is natuurlijk onvermijdelijk. Dit jaar gingen we voor de vierde keer op kamp, deze keer in Hulst.

Het begin van het vijfde chirojaar stond helemaal in het teken van de lokalen. De lokalen stonden er nu wel, maar deze waren nog bijlange na niet ingericht! De lokalen waren immers geplaatst eind april van het vorige werkjaar. Er was dus heel wat werk aan de winkel! Na het vorige kamp in Hulst begon men met de "binnenhuisdecoratie". De lokalen werden geschilderd, ingericht, alles werd in orde gemaakt! Elke afdeling kreeg zijn eigen lokaal, er was een refter, douchelokaal, toilletten ... kortom, alles was aanwezig om er iets moois van te maken. En dat deden we ook. Op 24 september 1995 werd ons chiroheem officieel geopend door de toenmalige voorzitter van de jeugdraad. Nu konden we de lokalen ook verder verhuren voor weekends en kampen. Onze kleine chiro werd nu echt wel groot! In 1996 gingen we op kamp in Sleidinge. Net zoals andere jaren hadden we ook nu weer stralend weer.

In het zesde bestaansjaar gebeurde er weer heel wat ... We kregen namelijk ineens heel wat leden en leiding bij ... toevallig ??? Nee hoor, de chiro Onze Lieve Vrouw werd bij ons toegevoegd. Omwille van een fixe leidings- en ledendaling had deze chiro besloten om zich bij ons te voegen. En ze waren natuurlijk van harte welkom! Vanaf dit jaar werd het helemaal mogelijk om te werken in vier groepen. We hadden dus nu de speelclubs, de rakwi's, de tito's en de keti's. We kregen dit jaar ook een groepsleidingswitch. Tom Nuyens en Lieve Vangoidsenhoven (hetzij tijdelijk) namen het roer over van de Lavi (Tom Lavrijsen). Het kamp van 1997 ligt bij iedereen nog vers in het geheugen! 1997 was het jaar van de Dutroux-crisis en het jaar daarvoor was Laetitia Delhez ontvoerd in ... Bertrix !!! En waar gingen wij op kamp??? Inderdaad Bertrix. Buiten een interview dat onze rakwi's toen hebben afgelegd aan de ingang van het zwembad waar Laetitia verdwenen was, hebben we er niet veel van gemerkt. Het werd net zoals alle andere kampen een tof kamp. De weergoden waren ons ook weer super goed gezind, dit tot ergernis soms van de oudsten die in die hitte de bergen moesten opfietsen ... Het was een heel plezant kamp maar het eindigde in een domper ... Heel de chiroploeg werd namelijk geteisterd door een salmonella-maagontsteking-en wat nog allemaal-virus. Met veel diarree, overgeven, en andere onsmakelijke details erbij. Maar uiteindelijk heeft iedereen het overleefd, en het was natuurlijk zo eens iets anders he!

Het werkjaar 1997-1998 was dan weer een rustig jaar. We kregen veel nieuwe leden bij, ook de leidingsploeg werd versterkt met een drietal nieuwe leiding. Er kwam ook een terugswitch van de groepsleiding, de Lavi (Tom Lavrijsen) nam het weer over van de Nuyens (Tom Nuyens). Dit jaar gingen we voor de eerste keer op kamp in het buitenland. Ja ja, een buitenlands kamp ... naar Nederland!!! We gingen op bezoek bij onze Noorderburen in Liessel (bij Eindhoven). Dit was een groot succes; alleen is daar wel onze Belgische vlag gepikt ! Die Hollanders toch he…

Het volgende chirojaar was weer tamelijk rustig. De spectaculairste gebeurtenis dat jaar was dat de Lavi, onze stichter zou je kunnen zeggen, na jaren trouwe dienst stopte met de chiro. Gelukkig voor ons mochten we zijn ouders nog wel elk jaar op kamp "lenen". Want Hilda en Marcel, zorgden samen met anderen, al heel lang voor ons lekker eten op kamp. Je zou hen wel de harde kern van de kookouders kunnen noemen ! Omwille van de stop van de Lavi was er dus ook weer een groepsleidingswitch. Ann Luyten werd onze nieuwe groepsleidster. Ook dit chirojaar werd weer een rustig jaar. De leden bleven nog altijd komen, en de chiro groeide nog steeds verder. In 1999 gingen we voor de laatste keer van dat millenium op kamp in Heusden-Zolder. Of moet ik zeggen in de woestijn van Heusden-Zolder ? Het weer was weer prima en bovendien was ons kampheem omringd door zand. Weken later vond je op sommige plaatsen soms nog wel wat zand ...

Het volgende bestaansjaar kun je wel een verjongingsjaar noemen ... Vele van de oude leiding stopte ermee en er kwam ook nieuw, jong bloed bij. Het was weer een rustig chirojaartje.

Het werkjaar 1999-2000 was voor de chiro ongeveer het beste jaar uit zijn geschiedenis wat het ledenaantal betreft. We trokken dit jaar weer naar onze Noorderburen, deze keer naar Teteringen (bij Breda). Het aantal kampaanwezigen steeg dit jaar richting de 100. En dit was tot dan toe een absoluut record. Het harde werk van negen jaar begon zich te tonen ... Ook dit was uiteraard een tof kamp, ook al zaten de weergoden ons voor de eerste keer in die negen jaar niet zo goed mee.

In het jaar 2000-2001 kwam er weer veel nieuw bloed bij in de leiding. Het ledenaantal bleef op peil. Maar in de tweede helft van het werkjaar kwam er een donkere wolk boven de leidingsploeg te hangen. Problemen tussen de leiding vonden hier zijn ontstaan. Dit betekende het begin van een donkerdere periode in de chiro. Hierdoor kwam er ook weer een groepsleidingswitch. Ann Luyten werd in het loop van het jaar vervangen door het duo Jan Lathouders en Yves Jonckers. Gelukkig merkten de leden nog niets van deze problemen waardoor het kamp in 2002 te Avelgem dan toch nog wel een heel leuk kamp was met een ledenaantal dat even groot was of misschien zelfs nog wat groter als het vorige jaar.

Aan het volgende werkjaar begon de leiding weer met volle moed. Maar al snel bleek dat de problemen binnen de leidingsploeg toch nog niet opgelost waren. Enkele leiders/leidsters haakten af, de rest ging door en probeerde er nog het beste van te maken. Om de problemen te baas te blijven konden we het in het begin van het jaar rekenen op een coördinator, Tom Nuyens nam deze taak op zich. Later dat jaar nam Leen Daems het groepsleiderschap op zich. Helaas echter begonnen de leden de problemen te merken en haakten ook vele leden af. Bijgevolg dat we het kamp in 2002 met terug heel wat minder leden waren. We trokken naar Veldhoven (Eindhoven), weer in Nederland. Het derde jaar op rij zat het weer helaas weer niet zo mee. Desalniettemin werd het toch een heel tof kamp. En dat is altijd de beste motivatie voor de leiding om verder te gaan natuurlijk!

In het jaar 2002-2003 kwamen er weer opklaringen, boven de leidingsploeg dan toch. Enkele van de vorige leidingsploeg haakten af, en de rest ging verder. Hierdoor kregen we terug een super gemotiveerde leidingsploeg. Voor de donkere wolken boven het ledenaantal wegtrokken moesten we nog wel wat langer wachten, maar dit hield de leiding niet tegen om toch door te gaan. We hadden immers nog altijd onze harde kern van leden. Na hard zwoegen en werken van de beperkte, kleine leidingsploeg hadden deze leden een prachtjaar! Het wegtrekken van de donkere wolken boven de chiro uitte zich dan ook letterlijk op het kamp in 2003 te Sankt-Vith. Met straaalend weer, en een beperkt leden -en leidingsaantal slaagden we er toch in om er een van de beste kampen ooit van te maken! Iedereen amuseerde zich te pletter, de oudsten soms wel letterlijk, want zij moesten zich altijd te pletter fietsen in die Ardennen!

De jaren die volgden waren weer tamelijk rustig: een beperkte leidingsploeg die zijn uiterste best deed om het voor de leden zo leuk mogelijk probeerde te maken. We trokken nog op kamp naar Eeklo in 2004 en naar Baal in 2005, telkens kampen om nooit meer te vergeten…

2006 was een feestjaar voor onze chiro. Met een heus feestweekend werd ons 15-jarig bestaan gevierd. Dit was een feest met alles er op en er aan: een medailleuitreiking, spelen, springkasteel en veel andere dingen. Dit was een leuk hoogtepunt uit onze geschiedenis. Dit jaar gingen we ook op kamp naar Hechtel - Eksel, helmaal naar een onbewoond eiland.

2007 was een sterk jaar voor onze leidingsploeg. Onze leidingsploeg werd dubbel zo groot. 5 Apsi's versterkten onze leidingsploeg. Met deze leidingsploeg gingen we ook op kamp naar Kessel. Hier bezochten we het fort en trokken we terug naar de Middeleeuwen, diit met hillarische toneelstukjes tot gevolg.

Ook dit jaar zijn we nog druk bezig met de chiro. Zo zijn we de bouw van onze nieuwe lokalen aan het plannen. En ook dit jaar gaan we op kamp naar Overpelt.

Als je ’t mij vraagt … CHIROOOO!!!